Hayatın İçinde Yer Bulmak. Yaşam becerileri atölyeleri, çocuğun gerçek hayatla temas ettiği alanlardır. Çocuk, yaşadığı ortamın bir parçası olduğunu deneyimleyerek öğrenir. Çocuk, duygularının kabul gördüğü bir ortamda büyüdüğünde; kendisiyle ve başkalarıyla daha sağlam ilişkiler kurar. Bu atölyeler, “yardım eden” değil; yapabilen çocuklar yetiştirmeyi hedefler.
Toplama, düzenleme ve sorumluluk alma gibi günlük pratiklerle çocuk bağımsızlık duygusu geliştirir. Kendi alanına ve eşyalarına özen göstermeyi öğrenir.
Çocuklar yiyecekle temas eder, üretim sürecine katılır ve sofra kültürünü deneyimler. Bekleme, ölçme, paylaşma ve birlikte üretme becerileri gelişir.
Çocuklar yalnızca kendi duygularını değil, başkalarının duygularını da fark etmeyi öğrenir. Yargılamadan dinlemek, duygusal olarak temas edebilmek ve ilişki içinde kalabilmek desteklenir.
Ellerle yapılan üretim; dikkat, sabır ve öz düzenleme becerilerini destekler. Çocuk kendi emeğinin sonucunu görür.
Bozulan bir şeyi onarmak, çözüm üretmek ve yeniden denemek; çocuğun “yapabilirim” duygusunu güçlendirir.
Ekim, bakım ve hasat süreçleriyle çocuk doğayla sorumluluk temelli bir ilişki kurar. Süreklilik ve emek kavramları deneyimlenir.
Oyunlar, şarkılar, rutinler ve günlük etkileşimler yoluyla çocuk yabancı dile doğal biçimde maruz kalır. Amaç öğretmek değil; dili hayatın içinde duymak, tanımak ve aşinalık kazanmaktır.
Tino’da atölyeler, çocuğun yalnızca bir alanda “iyi” olmasını hedeflemez. Biz dengeyi önemseriz.
Beden atölyeleri, çocuğun bedenini tanımasına ve onunla güvenli bir ilişki kurmasına alan açar.
Günlük yaşantımızdan görüntüler için foto galeri ve instagram sayfamıza göz atabilirsiniz.